E diel, 20/10/2019, 03:52
Eselamu alejkum Guest | RSS
Menya
Kategoritë
Kuran [24]
Sunnet [35]
Akide [48]
Fikh [46]
Tefsirë [48]
Sira [15]
Dave [9]
Tregime [99]
Urtësi [31]
Mesazhe Islame [105]
Artikuj [392]
Hutbe [91]
Arti Islame [18]
Pyetje & Përgjigje [520]
Poezi Islame [11]
Emra musliman [5]
Poezi Islame [94]
Kurani dhe shkenca [147]
Histori [26]
Familja Islame [106]
Shtyllat e Fesë [193]
Mësime ditore [43]
Ligjërata nga hoxha i nderuar Ulvi Fejzullahu
Video [44]
Komentet
500
Na gjeni n'Youtube

Statistikat

Gjithsejt online: 1
Vizitorë: 1
Anëtarë: 0
Hyrja » Artikuj » Poezi Islame

Pëshpëritja ime
Pëshpëritja ime
 
 
Në qetësi e vetmi , brengat shpaloj vehtes

Dhe të shumta jan para të vërtetës

Fshihen , shtrembërohen , ndërrojnë shum fytyra

Shkrihen , treten , humbin e mbesin pa ngjyra

Brengat , çelitë e çelikta lirinë që ma vranë

Fytyrës e shpirtit pa dallim më ranë

Në ç'do vend të dobët ku në mua gjetën

Më vranë gjith ç'ka kisha veq dy syt më mbetën

Sa për të dëshmue , sa për të qenë gjallë

Mi lan dy sy hapur me shum lot në ballë

Që lotojnë pa nda si brengat që rrjedhin

Jetës sime të gjorë pikëllimin ndjellin

Kudo errësirë edhe dritë askund

Sot unë jam i mjerë , o vdekje më mund

Të dorëzohem qetë , më merr me ngadal

Ashtu si më sheh , të mjerë e pa fjalë

Nuk ta kam jo frikën , vetëm dashurinë

Se jeta e poshtër m'humbi gjith ndjesinë

Veq Zoti më mbeti Besnik përgjithmonë

Ti ngre duart nga Ai sa nuk më është vonë

O Zot më fal mua edhe njerëzinë

Të mirë e të kqinjë se ata nuk dijnë

Pendohem tek Ti që pranon gjith'herë

Pendim të sinqertë nga qdo njeri i mjerë

Dhe nga ta si unë që i tradhëtoi jeta

Ndonëse para syvet fshihej e vërteta

Symbyllur kalonin pran saj e krenarë

Me mendje të prishur edhe shpirt të vrarë

Vdisnin dhjetëra herë duke qenë të gjallë

Kush u'a mbyste zemrën , kush a thua vallë?

Një krijesë e poshtër që qoftë e mallkuar

Përherë gjer në fundin që s'ka të mbaruar

I fal dhe ata O Zot që falë shum

Lotët që u shkonin syve porsi lum

Pranojua pendimin si di të pranosh

Me Mëshirë të pasosur të na mëshirosh

Se të humbur mbesim pa këtë mëshirë

Në dy jetërat tona me mllefin e fryrë

Që na gulçon shpirtin e keqja e mbirë

Rritet edhe bëhet e madhe , vigane

Të mjerë e ujisim porsi një fidane

Frytet për të vjelë kemi ndihmës plotë

Të gjith bijtë e djallit që bredhin në botë

Vijnë të na ndihmojnë në k'të punë pa vlerë

Pra mirë hapni syt o njerëz të mjerë!

Na fal Zot për netët me yje që ndrinin

Dhe ditët me diellin e ngrohët që vinin

Për kohën e vlerë që s'dinim ta qmonim

Kot nuk u betove , po që ne ta donim

Fjalët , udhëzimet që zbrite për ne

Që na ndrinin rrugën kudo përmbi dhe

Edhe për të parët që nuk i përcollëm

Edhe për urrejtjen në shpirtë që e mbollëm

Ti je shum më I Madh edhe më Fisniku

Na falë për besimin nga zemëra që iku

Kur djallin për mik veq një qast e kishim

Tani e dijmë mirë sa të humbur ishim

Na falë për gjithqka keq që bëmë në jetë

Edhe të pabërat që si bëmë vërtetë

Dhe punët e mira nga dora që lëshuam

Na fal Zot I Madhi , vetëm ty të duam …

Argjend Xhelili
Kategori: Poezi Islame | Shtuar nga: shpend-xhelili (16/04/2010)
Klikime: 517 | Ranguar: 5.0/3
Gjithsejt komente: 0
Only registered users can add comments.
[ Regjistrohu | Hyr ]
Kërko
Sinqeriteti n' FB
Radio Pendimi

Njëshmëria
Lidhje Islame
Miqtë e Allahut

Copyright © Sinqeriteti.com 2019